Piwo, cydr i inne alkohole

Tag: Polska

  • Pszeniczne (Witnica) – piwo polskie

    Pszeniczne (Witnica) – piwo polskie

    —

    in ,

    Estetyczna etykieta i opakowanie zbiorcze. Zapach ledwo wyczuwalny; przez krótki moment od otwarcia – odrobina słodu. Piana dość wysoka, śnieżnobiała, długo się utrzymuje. Ładna, słomkowa barwa. Delikatne w smaku, z odrobinką goryczy mile drażniącej język.

  • Cydr Lubelski z Miodem

    Cydr Lubelski z Miodem

    —

    in

    Wygodne otwarcie. Twist nie otwieracz – dłoń zawsze jest „pod ręką”. Zapach: w pierwszej chwili kwaskowaty, odrobinę jakby cytrynowy. Następnie wyczuwalny, wyraźny aromat jabłek, ale ulatuje dość szybko. Piania idealnie biała, niezbyt wysoka – bardzo szybko znika do zera. Barwa blado-jasno-słomkowa. Smak słodowy z odrobiną kwaskowości, wyraźnie jabłkowy, delikatny, lekko „bąbelkujący” na końcu języka.

  • Mikkeller w Browarze Stu Mostów

    Mikkeller w Browarze Stu Mostów

    —

    in

    Mekeller to legenda duńskiego piwa. Nic dziwnego, że ich wizyta we wrocławskim Browarze Stu Mostów przyciągnęła dystrybutorów i multitapów z całej Polski.

  • Triple Blond – piwo polskie

    Triple Blond – piwo polskie

    —

    in ,

    Trzy blondynki? Fajny „pod facetów” layout etykiety. Ciemny, intensywny, słodowy zapach – bardzo korzystny. Piana dość jasna, wysoka, utrzymuje się przyzwoity czas. Piękna, miodowa barwa, pod światło wpada w czerwienie. Mętne. Dobrze nasycone, smak dość ostry ale moc czuć tylko końcówką języka. Bardziej owocowy, niż chmielowy, z lekkim „prądem”.

  • Jan Olbraht – Śmietanka Toruńska

    Jan Olbraht – Śmietanka Toruńska

    —

    in ,

    Zapach intensywny, słodowy. Piana umiarkowanie wysoka, znika szybko. Wyraźnie mętna konsystencja i piękna, jasno-miodowa barwa. W smaku nietypowe. Z jednej strony – dominuje pszenica zabarwiona nutami słodowymi. Z drugiej, jest to dość intensywny, rześki smak – co nie jest typowe u pszenicznych piw.

  • Olbracht-pils (browar Jan Olbracht)

    Olbracht-pils (browar Jan Olbracht)

    —

    in ,

    Zapach; ledwo wyczuwalny, drobne wątki słodu i chmielu. Piana niska, ale wianuszek ładny, niestety – szybko znika. Barwa: złoty bursztyn, mętna konsystencja. W smaku dominuje wyrazista goryczka, dość długo utrzymująca się na końcu języka.

  • Sławosz – piwo polskie

    Sławosz – piwo polskie

    —

    in ,

    Piana średniowysoka, biała, ładna, utrzymuje się dość długo. Barwa płowożółta. Zapach niezbyt przyjemny, trudny do opisania (przynajmniej ja się poddaję w tym przypadku). Smak niespecjalny. Gorzkie, nieciekawe, lekko kawowe. A tak po ludzku: Odradzam. Nic specjalnego. Piwo: Sławosz Kraj pochodzenia: Polska Gatunek: jasne, pasteryzowane Alkohol: 4,2 % Pojemność: 0,33 l Producent: Browar Witnica

  • Nałęczowskie jasne pełne

    Nałęczowskie jasne pełne

    —

    in , ,

    Zapach: chmiel, ale trzeba przyznać – niespecjalnie ciekawy; raczej nie kojarzy się ze świeżością. Minus na początek. Równoważy go plus za pianę – bardzo wysoką, białą, gęstą, dość długo się utrzymującą. Drugi plus za ładną, bursztynową barwę. Gorzkie, ale goryczka ta jest przełamana lekko wyczuwalnym słodem.

  • Noteckie Jasne

    Noteckie Jasne

    —

    in ,

    W zapachu lekko wyczuwalny chmiel, ale szybko się ten drobiazg ulatnia. Piana wysoka, puszysta ale niezbyt trwała – zostaje jednak po niej ładny wianuszek. Barwa złota, bardzo ładna. W smaku gorzkie, mocne i wyraziste.

  • Lech Premium

    Lech Premium

    —

    in

    Jedno z najpopularniejszych, polskich piw. Słusznie?

  • Kaper i jego 8,7%

    Kaper i jego 8,7%

    —

    in

    Barwa gdzieś z pogranicza ciemnego złota i jasnego miodu. Piana niezbyt gęsta i niezbyt wysoka, krótko się utrzymuje. Zapachu w zasadzie brak; woda + minimalna nutka chmielu. Za to w smaku bardzo mocne i konkretne. Wyraźnie wyczuwalne chlebowe aromaty, alkohol i słód.

  • Pszeniczne naturalnie mętne

    Pszeniczne naturalnie mętne

    —

    in ,

    Pierwsze, co się rzuca w… nozdrza to bardzo przyjemny, bardzo intensywny, słodowy zapach. Imponuje wysoka, bardzo gęsta, piękna, śnieżnobiała piana. Miodowo-pszeniczna barwa i mętna konsystencja również dodają mu urody. Wizualnie: przysłowiowy „cud, miód i orzeszki”. Tylko, że… na tym zachwyty się kończą niestety.