Tag: piwo
-

Kult – piwo białoruskie
—
Całkiem przyjemny, słodowy zapach. Równie atrakcyjna, śnieżnobiała, dosyć wysoka piana – utrzymuje się umiarkowanie długo. Barwa bardzo jasnego, mętnego miodu. Smak – owocowy i cierpki; zaskakujący.
-

Viru – estońskie premium
—
„Estonia” zamknięta w bardzo oryginalnej butelce, o kształcie wysokiej, wydłużonej piramidy. Barwa bladozłota; bardzo, bardzo jasna. Piana niezbyt gęsta, ale wysoka, niestety szybko znika. Rześki chmielowy zapach, umiarkowanie intensywny. Smak bardzo delikatny, lekko słodowy, ale z dość wyraźną goryczką na końcu języka.
-

Červená Selka Světlé (Rosja)
Piękna, rosyjska, rudowłosa wieśniaczka? Mało tego: w dodatku troszkę gorzka i bardzo smaczna? Piana wprawdzie jest średnio intensywna i szybko znika, ale poza tym: same zalety. Delikatny, lekko słodki zapach. Piękna, złota barwa. I przede wszystkim – świetnie „leży na języku”. Ma bardzo intensywny smak o pełnym bukiecie. Červená Selka to gorzka dziewczyna, ale trzeba jej…
-

Ninkasi Vanilla Porter – piwo polskie
Słodowy zapach szybko ulatuje zostawiając kawowe skojarzenia. Piana niska, z dość długo utrzymującym się wianuszkiem w kolorze cappuccino. Barwa piwa – bardzo ciemne, niemal czarne. W smaku klasyczny porter, kawowy, ale z delikatniejszych, choć z wyraźną goryczką na końcu języka.
-

Senojo Vilniaus – Stare Wilno – piwo litewskie
Zapach niezbyt intensywny; chmiel mieszany ze słodem. Barwa jasnej pszenicy, odrobinę mętna. Piana niska, ale utrzymuje się dłuższą chwilę ładnym wianuszkiem. Smak nietypowy, trochę kwaskowy, jakby delikatnie chlebowy.
-

Hövels Original (Niemcy)
Piana ciemna i gęsta, ale niezbyt obfita, brązowo-bura. Ciemne piwo o intensywnym, świeżym zapachu. W smaku… dość ciężkie. Czuć karmel, czuć goryczkę, czuć owocowe nuty. Można je śmiało polecić osobom szukającym piwnych eksperymentów.
-

Old Speckled Hen (Anglia)
Barwa dość ciemna, miodowo-brązowa. Gęsta, ciemna piana. Smak bardzo charakterystyczny, w stylu tych, które „nie muszą się podobać, ale ktoś może się w nim zakochać”. Choć raczej bardzo unikatowy „ktoś”. Dużo tutaj mocnej smakowo goryczki, ale przełamanej słodem. W efekcie mamy nietypowe, ale też (subiektyw) nieprzekonujące piwo.
-

Zigulewskoje – piwo rosyjskie
Dość ciężki, alkoholowy zapach. miarkowanie wysoka, biała piana – niestety, znika bardzo szybko. Jasnosłomkowa barwa. Smak: gorzkie ale – o dziwo – wodnite.
-

Double Hop Monster – piwo angielskie
Uwodzący, słodko-owocowy zapach. Niewysoka piana, szybko znika. Śliczna, miodowa barwa. Ładne piwo, a smak… no i tu mamy zgrzyt. Ciężki, mocno alkoholowy, drażni koniec języka „prądem”.
-

Stary Młynarz – piwo rosyjskie
Czysta, jasnozłota barwa. Piana biała, niezbyt wysoka, znika dość szybko. Zapach orzeźwiający, chmielowy, w sumie: nawet intensywny. W smaku gorzkie, pełne. Wyraźnie dominuje chmiel, ale jest to dobry, nieprzesadzony poziom goryczki. Można wyczuć słodowe nuty.
-

Beczkowe / Бочкове (Ukraina)
Piana wysoka, śnieżnobiała, niezbyt gęsta ale utrzymuje się dość długo. Klarowna, złota barwa, zapach umiarkowanie intensywny, lecz chmiel jest w nim wyraźnie wyczuwalny. W smaku dość delikatne, lecz z drugiej strony: pełne, z przyjemną dla języka goryczką. Typowy, ale bardzo solidny lager.
-

Korona / Kopoha (Ukraina)
Bardzo wysoka, śnieżnobiała, niezbyt gęsta piana. Utrzymuje się dosyć długo. Klarowna, czysto złota barwa. Zapach intensywny, chmielowo-słodowy, ale z bardzo wyraźną przewagą chmielu. W smaku gorzkie (w pierwszej chwili nawet bardzo) i lekko kwaśne, ale szybko łagodnieje na języku. Smak intensywny, ale bardzo do jednej bramki: dominacja chmielu jest bezwzględna.